ปัจจุบันการเลี้ยงสัตว์เคี้ยวเอื้องในประเทศไทยมีการพัฒนาไปอย่างต่อเนื่อง ทําให้เกิดการสร้างงาน สร้างรายได้แก่เกษตรกรผู้เกี่ยวข้องประมาณ1.32ล้านครัวเรือน(ศูนย์สารสนเทศกรมปศุสัตว์,2554)จากการสํารวจของกรมปศุสัตว์พบว่าในปีพ.ศ.2553 ปริมาณสัตว์เคี้ยวเอื้องในประเทศไทยมีอยู่ประมาณ 8.5 ล้านตัว แบ่งเป็นโคเนื้อ 6.4 ล้านตัว โคนม 0.5 ล้านตัว กระบือ 1.2 ล้านตัว แพะ 0.4 ล้านตัว และแกะ 0.04 ล้านตัวส่งผลให้มีความต้องการพืชอาหารสัตว์ซึ่งเป็นแหล่งอาหารหยาบหลักมากถึงถึงประมาณ13.11 ล้านตัน/น้ําหนักแห้ง/ปีแต่กลับสามารถผลิตได้เพียงครึ่งหนึ่งของความต้องการเท่านั้น(กังวานและวรพงษ์, 2555)ดังนั้นการวิจัยและพัฒนาพันธุ์พืชอาหารสัตว์ใหม่ที่ให้ผลผลิตสูงจึงมีความสําคัญอย่างยิ่งในหลายปีที่ผ่านมาภาควิชาพืชไร่นาคณะเกษตรมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์กําแพงแสนได้ร่วมกับศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติพัฒนาสายพันธุ์อ้อยอาหารสัตว์ในขณะที่กรมปศุสัตว์ได้ทําการพัฒนาหญ้าเนเปียร์สายพันธุ์ปากช่อง 1 ได้พืชอาหารสัตว์ที่มีศักยภาพสูง ทั้งในแง่การให้ผลผลิตและคุณค่าทางอาหารต่อสัตว์ สามารถเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว ทนต่อสภาวะแล้งและให้ผลผลิตต่อไร่สูง

เพื่อถ่ายทอดเทคโนโลยีการใช้ต้นเชื้อบริสุทธิ์เพื่อผลิตพืชอาหารสัตว์หมักให้กับเกษตรกร และผู้ผลิตพืชอาหารสัตว์หมักเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ต่อไป